دوستان

جزیره کوچکی در بندر اسکندریه مصر وجود داشت به نام "فارو" که بطلمیوس دوم جانشین اسکندر (304-247 قبل از میلاد) دستور داد در آن برجی بنا کنند و بالای آن فانوسی بگذارند تا از آنجا بتوان کشتی ها را به ساحل اسکندریه راهنمایی کرد. تا قبل از ساختن این برج کشتی های زیادی به صخره ها برخورد کرده و درهم می شکستند. اما وقتی دستور بطلمیوس صادر شد، معماری به نام "سوسترات" برجی به ارتفاع 122 متر در "فارو" ساخت. این برج روی پایه ای چهارگوش که 69 متر ارتفاع آن بوده است بالا رفته. بر روی این پایه دیواری هشت ضلعی به بلندی 38 متر قرار داشت و بر روی آن برج دیگری به ارتفاع 9 متر بنا شده بود. بر بالای برج 9 متری فانوس دریایی قرار داشت که ارتفاع آن نیز به 6 متر می رسید.

در این برج 300 سنگر وجود داشت که اگر سربازان دشمن قصد نزدیک شدن به اسکندریه را داشتند، سربازان مصری می توانستند از آنجا به آنها تیراندازی کنند.

آتش همیشه در بالای برج می سوخت.

این برج که حدود 2300 سال قبل ساخته شد، قریب یکهزار سال در خدمت دریانوردان بود اما در قرن دوازدهم میلادی، مهاجمان به تصور آنکه در برج طلا نهفته است به آن حمله کرده و قسمتی از آن را خراب کردند اما از وجود طلا نا امید شدند. بعدها بر اثر زلزله شدیدی قسمت های بیشتری از آن خراب شد. بالاخره حدود هفتصد سال پیش، زلزله دیگری رخ داد که بقایای برج اسکندریه را به دریا فرو ریخت و تاکنون اثری از خرابه های آن به دست نیامده است.

علت اینکه کلمه "فار" در اصطلاح دریانوردان به معنای چراغ دریایی به کار برده می شود، وجود این فانوس دریایی در جزیره "فارو" بوده است.